Niye mi? En düşük yetim aylığı 4 bin 735 lira, en düşük dul maaşı ise 9 bin 468 lira civarında. Evde annem, babam ve ben üç kişiyiz. Aylık evin elektrik, su, doğalgaz, internet ve üç adet cep faturalarını hesapladım. Toplam yaklaşık 7 bin 800 lira. Dul aylığı 9 bin 648 lira ile bir vatandaş faturayı ödese, geriye kalan bakiye 1.668 lira ile ne yer ne içer nasıl yaşar? Bu insanlar; bir ay boyunca insanca yaşamın çok uzağında, sefalet boyutunda bir hayata mahkûm ediliyor.

En düşük yetim aylığı ise 4 bin 735 lira faturaya dahi yetmiyor hatta çok altında. Acı bir tablo duruyor karşımızda. Türk-İş’in açıkladığı Nisan ayına ait açlık sınırı: 34 bin 587 lira olurken, yoksulluk sınırının ise 112 bin 661 lira olduğu görülüyor.

Emekli en düşük maaş 20 bin lira, engelli en düşük aylık 5 bin 103 lira, dul aylığı 9 bin 648 lira, yetim aylığı 4 bin 735 lira, hiçbir sosyal güvencesi olmayıp, 65 yaş üstü aylık alan vatandaş da 6 bin 390 lira civarı maaşla açlık ve yoksulluk sınırının çok çok altında yaşamaya zorlanıyor.

Enflasyonun önlenemez boyuttaki yükselişi; “Çarşı, pazarda belki ucuza sebze ve meyve bulurum” umuduyla akşamı bekleyen emekli, engelli, dul ve yetimler, akşam pazarından eve hüsranla dönüyor. İstediği birçok sebzeyi alamıyor.

Ekonomik sıkıntılar ve belirsizlik içinde vatandaşı düşünen yok. Vatandaş; “Bu ayı nasıl geçireceğim, çocuğuma harçlık verebilecek miyim?” diye düşünüyor. Okul kayıt ücreti, servisi, yemeği derken bir de kirada oturuyorsa, faturaya dahi aylığı yetmeyen dul ve yetimler; hayatta kalma mücadelesi içinde yaşamaya zorlanıyor. Vatandaş; mutfaktaki tencerede bir çorba da kaynamıyorsa, tüm bu karmaşa içinde kendini yalnız ve örselenmiş hissediyor.

Bayram ikramiyesi de 4 bin lira ile en düşük dul maaşı da üzerine eklenince, 13 bin lirayı aşan bir ücretle bir ay yaşamaya zorlamak vicdanları yaralıyor. Keza yetim aylığı da 4 bin 735 lira ile bu bayram da bir kahve, çay içmek veya İstanbul’da bayram ziyareti için yola çıksan, tek kişinin yol masrafı en az 500 lira. Birkaç parça da bayramlık tadımlık şeker, çikolata almak istense, zaten verilen yetim aylığı bitiyor. Bayram ikramiyesi 4 bin lira ile bir kilo baklava alsan, en ucuzu 2 bin 500 lira civarında. Peki dul ve yetim bu bayramda aylığını harcarsa, ertesi günün sabahına parasız uyanacak.

Ülkemizde yaşanan ekonomik sıkıntılar içindeki vatandaş, derdine çare istiyor. Her kesimden insanı kucaklayan sosyal ve ekonomik politikalar oluşturmak hiç de zor değil. Vatandaşın bu kaygıları çözüldü mü? Hayır.

Her gün tedirgin bir ruh haliyle; “Bugün yine memlekette neyle karşılaşacağız” düşüncesiyle, sabah izlediğimiz haberlerle sürekli belirsizliklerin olduğu bir süreç yaşanıyor. Vatandaşın da tüm sorularına cevap verecek ve çözüm üretecek bir denkleme ihtiyaç var. Vatandaş; “ Ekmek, iş, eşit ücret ve çocuklarıma iyi bir eğitim ve güvenli bir gelecek istiyorum” diyerek feryat ediyor. Bu sese kulaklar kapatılmamalı.

Vatandaş, yaşanılan tüm bu çalkantılı süreçte daha da yalnızlaşmış hissediyor. Gelecek kaygısı artarak devam ediyor. En temel sorun; barınma ve beslenme. Temel asgari düzeyde, insanca bir yaşam hakkı talep ediyor. Vatandaş, haklı olarak “Yok mu buna bir çare” diye sitem ediyor.

Bayramda evden çıkamaz, misafir gelse bayram şekeri dahi alamaz olduk. Geçmişte coşkulu bayram ziyaretlerimiz vardı, mazide kaldı… Kira fiyatlarının artması ve maaşların her geçen gün erimesi ve alım gücünün azalmasıyla birlikte, ekonomik darboğaz ve son zamanlarda yaşanan birçok sorun da güzel olan her şeyi, silindir gibi ezdi geçti.

Geride ne kaldı derseniz, bir tek insanlık kaldı. İyi olana, doğruya, dürüstlük ve ahlaka, hoşgörüye, kucaklaşmaya, eşit ve adil bir yaşama ihtiyaç var.

Emekli 20 bin lira, asgari ücretli 28 bin lira civarı, dul 9 bin 648 lira, 65 yaş üstü 6 bin 390 lira, engelli 5 bin 103 lira, yetim 4 bin 735 lira maaşıyla,  bu bayramda da yetim kaldılar. Bayram ikramiyesi 4 bin lira ile iki kilo baklava bile alamayan vatandaşı, yetim bırakan hayatta da birçok şey yetersiz kaldı.

Her sıkıştığımda şu cümleyi söylerim: “ Elbet güneş bir gün bize de doğacak ve güneşli günler yakındır.” Herkesin işinin, aşının olduğu, sıcacık bir yuva kurma hayali gerçek olsun.

Dul ve yetimlerin yüzünü güldürecek, her sabahı gelecek kaygısı taşımadan karşılayacağı bir günün özlemini, başka bahara bırakmayan sosyal ve ekonomik düzenlemelerin hızla hayata geçirilerek, dul ve yetimlere bayramı bayram tadında yaşatacak, sıkıntılarına çare olacak güneşli güzel günlere varabilmek umuduyla…(Ekonomim)