10 Yılı Geçen Kira Sözleşmelerinin Sona Erdirilmesi
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunun 347. Maddesi Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesini düzenlemektedir. Buna göre;
Konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez.
Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.
Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiracı her zaman, kiraya veren ise kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilirler. Genel hükümlere göre fesih hakkının kullanılabileceği durumlarda, kiraya veren veya kiracı sözleşmeyi sona erdirebilir.
Madde metninde geçen “10 yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla” düzenlemesi oldukça önemlidir. Zira 10 yıllık uzama süresinin doğru hesaplanmaması hak kayıplarına neden olmaktadır.
Örnek üzerinden açıklamak daha aydınlatıcı olacağından belirli süreli sözleşme üzerinden örneklendirirsek;
15.06.2005 tarihinde 2 yıllık olacak şekilde imzalanan bir kira kontratının bitiş süresi 14.06.2007 tarihi olacaktır.
Kiracı sözleşme bitiş tarihinden 15 gün önce bildirim (ihtar) ile sözleşmeyi fesih ettiğini bildirmezse sözleşme 1’er yıllık olacak şekilde uzayacaktır.
Öyleyse 2008 (1) ilk uzama yılı olmak üzere , 2009 (2), 2010 (3), 2011 (4), 2012 (5), 2013 (6), 2014 (7), 2015( 8), 2016 (9), 09.03.2017 (10) tarihinde 10. uzama yılı sonra ermiş olacaktır.
Bu durumda kiraya veren 11. Uzama yılının sonu olan 14.06.2018 tarihinden en geç 3 ay önce yani; en geç 14.03.2018 tarihinden önce ihtar çekerek sözleşmeyi fesih edebilecektir.
Dikkat edilmesi gereken bir diğer husus da yine Türk Borçlar Kanunu’nun 348. Maddesi uyarınca konut ve çatılı işyeri kiralarında fesih bildiriminin geçerliliğinin, yazılı şekilde yapılmasına bağlı olmasıdır.